20 July 2011

ചില പക്ഷപാത ചിന്തകള്‍......

വലതുപക്ഷക്കാരായാണ് നാമെല്ലാവരും ജന്മമെടുക്കുന്നത്. ലിംഗം മുറിച്ചും, വെള്ളത്തില്‍ മുക്കിയും,ചരട് ചാര്‍ത്തിയും, ശൈശവത്തില്‍ തന്നെ മറ്റുചില മറ്റു ചില പക്ഷങ്ങളുടെ വിത്ത് പാകുന്നു. അമ്മയാണ് അവനിലെ സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ പക്ഷത്തിന്‍റെ ആദ്യരൂപം. ഒരു കുട്ടിയില്‍ നന്മയുടെ വെളിച്ചം പകരുന്നതില്‍ അമ്മയോളം പങ്ക് മറ്റാര്‍ക്കുമില്ല. ഖേദകരമായ അവസ്ഥയാണ് ചിന്ത എന്നത് തൊട്ടുതീണ്ടാത്ത നമ്മുടെ അമ്മമാരുടെ അവസ്ഥ. അമ്മയുടെ സ്നേഹത്തിനും വാക്കിനും അത്രയേറെ ശക്തിയുണ്ട്. അസ്തമയത്തില്‍ കൂമ്പിയ താമരയിതളില്‍പെട്ട വണ്ട് ഇതള്‍ തുളച്ച് പുറത്ത് കടക്കാറില്ലത്രെ. താമരഇതളിന്‍റെ തലേടലില്‍ അത്രയേറെ സൗഖ്യം അനുഭവിക്കുന്ന വണ്ട് പുലരുവോളം അതേറ്റുകിടക്കും. ഇങ്ങനെ ഒരോ അമ്മമാരും താമരഇതള്‍പോലെ തലോടി സ്നേഹവും നേരുമാണ് കുഞ്ഞിലേ പകര്‍ന്നു നല്കേണ്ടത്. പകരം വളര്‍ച്ചയുടെ ഘട്ടങ്ങളില്‍ എന്‍റെ എന്‍റെ എന്ന് ചൊല്ലിപ്പടിപ്പിക്കുന്നു. ഒരോ വസ്തുവിലും തുല്യമായ പ്രകാശം പരത്തുന്ന സൂര്യന്‍റെ നീതി നാം കാണുന്നേയില്ല. അവന്‍ പളളിക്കാരന്‍ ഞാനമ്പലക്കാരന്‍ എന്ന് കുട്ടികള്‍ പുറത്തിറങ്ങുമ്പോ തിരിച്ചറിയുന്നു. നമുക്കത് തിരുത്താനുമാകുന്നില്ല. അങ്ങനെ ചെറുതിലെ പക്ഷപാതപരമായ അവന്‍റെ സ്വത്വം അവന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു. വലതുപക്ഷത്തിന്‍റെ മുഖമുദ്രയായ സ്വാര്‍ത്ഥത അവനില്‍ വേരുറപ്പിക്കുന്നു. യഥാര്‍ത്ഥ വിദ്യാഭ്യാസത്തിലൂടെയും സാമൂഹ്യ ഇടപെടലുകളിലൂടെയും മാത്രമേ എന്‍റെ എന്നതില്‍ നിന്നും നമുക്കും, നിനക്കും എന്ന ഇടതുപക്ഷ ചിന്തയിലേക്ക് എത്തിപ്പെടാന്‍ കഴിയുകയുള്ളു. അതിന് മാനസികമായ ഒട്ടേറെ വൈഷമ്യങ്ങള്‍ നേരിടേണ്ടതായും വരും.

വൈവിദ്ധ്യമാര്‍ന്ന പക്ഷപാതികളെക്കൊണ്ട് സമ്പന്നമാണ്(?) കേരളം. ഇതുപോലെ പക്ഷം കൊണ്ട് ഭിന്നമായിട്ടും കലാപം കൂടാതെ കഴിയുന്ന ജനസഞ്ചയം ഭൂലോകത്ത് വേറെയുണ്ടാവില്ല എന്നു തോന്നുന്നു.വലതുപക്ഷം, ഇടതുപക്ഷം, നിഷ്പക്ഷം, ന്യൂനപക്ഷം, തീവ്ര ഇടതു വലതു മത പക്ഷം, ഇങ്ങനെ നീളുന്നു പക്ഷങ്ങള്‍... പക്ഷങ്ങളുടെ ഉത്ഭവവും ചരിത്രവും മനശ്ശാസ്ത്രവും തേടിപ്പോയാല്‍ അതു മനുഷ്യന്‍റെ വികാസത്തിന്‍റെ ചരിത്രത്തോളം ചെന്നെത്തും.സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ പക്ഷംമനസ്സാണ് മനുഷ്യരാശിയെ ഇത്രത്തോളം അസമത്വത്തിലേക്കെത്തിച്ചത്. സ്വാര്‍ത്ഥത ജന്മം കൊണ്ട് എല്ലാവരിലും രൂഢമൂലമായ ഒന്നാണ് താനും. തിരിച്ചറിവോടെ കുരുന്നിലേ തിരുത്തിയാല്‍ മോത്രമേ അത് ഇല്ലാതാക്കാനാകൂ. എന്‍റെ അമ്പ് എന്‍റെ ഇര എന്‍റെ പോത്ത് എന്‍റെ വിള ഇങ്ങനെ കൈവശപ്പടുത്തിയതില്‍ ലഭ്യതയുടെ ഏറ്റക്കുറിച്ചിലുകള്‍ കൊണ്ട് ആദ്യ മനുഷ്യരില്‍ ഭിന്നതയുടെ മനസ്സ് രൂപപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നത് തീര്‍ച്ചയാണ്. അമ്പെയ്ത്തില്‍ വൈദഗ്ദ്ധ്യം നേടിയവന് ഇര കൂടുതല്‍ കിട്ടുമെന്നതും നിസ്തര്‍ക്കമാണ്. ഇത്തരം വൈദഗ്ദ്ധ്യവും കയ്യൂക്കും ആദ്യകാലംതെട്ട് തന്നെ മനുഷ്യരില്‍ വ്യക്തി നിഷ്ഠതക്ക് കാരണഭൂതമായിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യന്‍ എന്‍റെ രാജ്യം എന്‍റെ പ്രജ എന്‍റെ അടിമ എന്‍റെ കൊട്ടാരം എന്ന തരത്തില്‍ വളര്‍ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ നിഴലില്‍ വളര്‍ന്ന സമൂഹം പൈശാചികതയുടെ കൊടുമുടി താണ്ടിയപ്പോഴാണ്. നീ നിന്നപ്പോലെ നിന്‍റെ അയല്‍ക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുക, ഉള്ളവന്‍ ഇല്ലാത്തവന് കൊടുക്കുക, ദാനം പുണ്യകര്‍മ്മം, ആശയാണ് നിരാശക്ക് കാരണം എന്ന പ്രവചനങ്ങളുമായി പ്രവാചകര്‍ ഉദയം ചെയ്തത്. വലതുപക്ഷ ചിന്തകൊണ്ട് അരാജകമായ സമൂഹത്തിലേക്ക് കുളിര്‍മഴ പോലെ പെയ്തിറങ്ങിയ ആദ്യ ഇടതുപക്ഷ ചിന്തകളായിരുന്നു അവയെല്ലാം. വിധിവൈപരീത്യം എന്നു പറയട്ടെ വലതുപക്ഷ ഭീകരന്മാര്‍ ഈ പ്രവാചകരെയും അവരുടെ ചിന്തകളെയും മൊത്തക്കച്ചവടം ചെയ്തെടുത്ത് നവചിന്തയുടെ വെള്ളി വെളിച്ചത്തില്‍ തൂങ്ങിയവരെ നാലു ചുവരുകളിലാക്കി വേദോപദേശങ്ങളുടെ അപ്പക്കഷണം നല്കി ആടുകളെപ്പോലെ വളര്‍ത്തിയെടുത്തു. യുക്തിയുടെ പെരുക്കംകൊണ്ട് മതിലിനത്ത് നിന്ന്കെണ്ട് വലതുപക്ഷ ചിന്തകള്‍ക്കെതിരെ തലപുണ്ണാക്കി തത്വം മെനയാന്‍ "കരിങ്കാലി" ചിന്തകര്‍ കുത്തിയിരുന്നു. സമൂഹത്തില്‍ പുരോഗമന ചിന്തകളുടെ നവലിഖിതങ്ങള്‍ കുറിക്കപ്പെട്ടു. സാങ്കേതികത്വത്തിനൊപ്പം മാനവിക ചിന്തകളും ഉടലെടുത്തു. അപ്പോഴും വലതുപക്ഷ കഴുകന്മാര്‍ അതെല്ലാം തന്‍റെ വരുതിയിലാക്കാന്‍ തക്കം പാര്‍ത്തിരുന്നു. തങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന ചിന്തകളുടെ പ്രക്ഷേപങ്ങളെ തച്ചുതകര്‍ക്കാന്‍ അവര്‍ സര്‍വ്വ ആയുധങ്ങളും മെനഞ്ഞെടുത്തു. ഈ ഘട്ടങ്ങളിലാണ് സ്ഥിതിസമത്വ ചിന്തകളും രൂപപ്പെടുന്നത്. പ്രഖ്യാപിത ഇടതുപക്ഷങ്ങളുടെ പിറവിയും ഇവിടെ നിന്നാണ്. അതിന്‍റെ വളര്‍ച്ചയിലും അതിന്‍റെ സാരഥിത്വം വലതുപക്ഷ തെമ്മാടികള്‍ കൈക്കലാക്കിയ ദയനീയ കാഴ്ചകളും നാം കണ്ടുകഴിഞ്ഞു.

ശരിയായ ഇടതുപക്ഷ മനസ്സ് രൂപപ്പെടുന്നത് ശരിയായ അറിവിലൂടെയാണ്,. പുരോഗമനപരമായ സംസ്കാരത്തിലൂടെയാണ്, വിവേകത്തിലൂടെയാണ്. സഹജീവികളോട് സഹാനുകമ്പയും സഹൃദയത്വവും കാണിക്കാനാകുന്നത് മനുഷ്യത്വം തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ്. അസമത്വത്തില്‍ നിന്ന് സമത്വത്തിലേക്ക് എത്തിപ്പെടാന്‍ ജീവിതം ഉഴിഞ്ഞ് വച്ച് തത്വം മെനഞ്ഞ താടിക്കാരനും കലര്‍പില്ലാത്ത ആഗ്രഹം സ്ഥിതിമത്വപൂര്‍ണ്ണമായ ഒരു ലോകം തന്നെയായിരിക്കും. അതിലേക്ക് ഇത്രയേറെ ജനലക്ഷങ്ങളെ ആകര്‍ഷിച്ചതും സമത്വസുന്ദര നവലോകത്തിന്‍റെ മായാ സ്വപ്നമായിരിക്കും. തനിക്ക് കഴിയുന്നത്ര സമൂഹത്തിനുവേണ്ടി നല്കുകയും തനിക്ക് ആവശ്യമുള്ളതു മാത്രം സമൂഹത്തില്‍ നിന്ന് എടുക്കുകയും ചെയ്യുക എന്ന മനോനില ഓരോരുത്തര്‍ക്കും കൈവരുന്ന ജനസമൂഹത്തിലേ സ്ഥിതിസമത്വം പൂര്‍ണ്ണമാകൂ. വലതുപക്ഷ കെട്ടുപാടുകളില്‍ നിന്ന് ഇടതുപക്ഷ മനസ്സിലേക്ക് കയറിച്ചല്ലണമെങ്കില്‍ ആര്‍ജ്ജിതമായ അറിവിന്‍റെയും അന്വേഷണത്തിന്‍റെയും ത്വര വേണം. നേരായ വിദ്യാഭ്യാസവും കാഴ്ചപ്പാടും ഇല്ലാത്ത സമൂഹത്തില്‍ അത്തരത്തില്‍ സഹൃദയത്വം വാര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ കഴിയുക എന്നത് ദുഷ്കരമാണ്. ഭരണകൂടം പക്ഷം തിരിച്ച് ക്ഷേമം വലിച്ചെറിയുന്ന കാലത്തോളം നമ്മള്‍ മോചനമില്ലാതെ തുടരും. സ്വാര്‍ത്ഥതക്കും മേനിനടിക്കലിനും വേണ്ടിയും, അന്ധമായ വീക്ഷണംകാണ്ടും, നിരാശകൊണ്ടും സമൂഹം ഇത്രയേറെ ദുഷിച്ച കാലഘട്ടത്തിലും വയറുമുറുക്കി എല്ലുമുറിയെ പണിയെടുക്കുന്ന നിഷ്പക്ഷമതികളും നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ കുറവല്ല. ന്യൂനപക്ഷമെന്ന് പറഞ്ഞ് ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ നേടിയെടുത്ത് കൊള്ളചെയ്യുന്നവരും കുറവല്ല. ന്യൂനപക്ഷത്തിന്‍റെ തിണ്ണനിരങ്ങേണ്ട ഗതിയാണ് മകന് ഒരു സീറ്റ് കിട്ടാന്‍ എന്ന് ഒരു ഭൂരിപക്ഷക്കാരന്‍ വിളിച്ചു കൂവുന്നത് ഈയടുത്ത് കേട്ടതാണ്. ജനമനസ്സുകളില്‍ അറിവിന്‍റെ വെട്ടം നല്കാതെ തീവ്ര പക്ഷം കൊണ്ട് സ്വര്‍ഗ്ഗം പണിയാനാകുമെന്ന് ധരിക്കുന്ന പക്ഷക്കാരും രക്തരൂക്ഷിതമായ സമൂഹത്തെ മാത്രമേ സൃഷ്ടിക്കയുള്ളു. സംഘടിത ജനമാണ് ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുമ്പോഴും കോടികളായ മനുഷ്യജന്മങ്ങള്‍ നരഗയാതന അനുഭവിക്കുമ്പോഴും ജനസംഖ്യയുടെ തുലോം തുച്ഛമായ ഒരു സമ്പന്നവര്‍ഗ്ഗപക്ഷം ധൂര്‍ത്തിന്‍റെ പരമകോടിയില്‍ ജീവിക്കുന്നത് കാണാനാകാതെ, കണ്ടിട്ടും പറയാനാകാതെ, പ്രതിഷേധത്തന്‍റെ ചെറുവിരലനക്കാനാകാതെ തൂടരുന്നതിന്‍റെ മനശ്ശാസ്ത്രം എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും പിടികിട്ടുന്നില്ല.

27 June 2011

ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല..

പറക്കമുറ്റാത്ത കുഞ്ഞിനെ നീ
കാല്‍ചുഴറ്റിയെറിഞ്ഞപ്പോ
അറിയാതെയുള്ളൊന്നു പിടഞ്ഞതാ
മണ്ണിന്‍റെ ചുടലനൃത്തമെന്ന്
ഞാനെവിടെയും പറഞ്ഞീലാ..

മതിവന്ന് നീ കൈതുടക്കും നേരം
വിശപ്പിനാല്‍ അതിതീക്ഷ്ണ
നൊമ്പരം പേറുന്ന കണ്ണിനെ
മുന്നില്‍ക്കണ്ടരിശം തീര്‍ത്താട്ടിയപ്പോ
തളം കെട്ടിയ കണ്ണുനീരാണ്
അതിവര്‍ഷത്തിലെ പ്രളയമെന്നും
ഞാന്‍ പറഞ്ഞീലാ..

മൃതിയോളം വേദനവിഴുങ്ങി
നിന്നെ ജീവിതസരണിയിലാക്കിയ
മാതൃജീവനൊടുങ്ങും മുമ്പേ
ശവക്കുഴിയൊരുക്കിയപ്പോ
എന്‍റെ ഹൃദയതാളം മുറിഞ്ഞാ
ഇടിമുഴക്കമായെത്തുന്നതെന്നും
ഞാന്‍ പറഞ്ഞീലാ..

ചോരക്കുഞ്ഞിന്‍റെ ചുണ്ടിലും
രതിഭോഗംചെയ്യും നരാധമന്‍
ജാമ്യംതേടി പൊതുവേദിയില്‍
സദാചാരം വിളമ്പികേട്ടപ്പോ
വന്ന കോട്ടുവായാണ്
കൊടുങ്കാറ്റായതെന്നും
ഞാന്‍ പറഞ്ഞീലാ..

കൊതിപ്പിച്ച് കൊതിപ്പിച്ച്
തിരയടങ്ങുവോളം നീ രമിച്ച്
പിന്നെ പുഴുവരിച്ച്, ചിതലരിച്ച്
ഒടുങ്ങാതെയാകുമ്പം
എന്നിലേക്കെത്തു‌വാന്‍
എന്‍റെ കനിവിനാല്‍ ചൊരിയുന്നതാ
രാത്രിമഴയെന്നും ഞാന്‍ പറഞ്ഞീലാ..

ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല..
ഒരു നുര, തിരയായ്
ആകാശംമുട്ടെ വളരാന്‍ കൊതിച്ച്
കാത്തിരിക്കുന്നത്
ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല..

17 June 2011

ഈ ആകാശമെന്തിനാ തുറിച്ചുനോക്കുന്നേ?

ചുറ്റുമതിലിന്‍റെ
തെക്കുവടക്ക് വശങ്ങളില്‍
നിഴല്‍ പാത്തിവച്ചി-
റങ്ങുമ്പോഴാണ്
ഇവിടെ പ്രഭാതമെത്തുന്നത്

അഴികള്‍ക്കിപ്പുറം
വെയില്‍ കളം വരക്കുമ്പോള്‍
പുലഭ്യം ഞങ്ങളെ
നിത്യവും വിളിച്ചുണര്‍ത്തും

വക്കുകറുത്ത വെള്ളപ്പാത്രവും
വാക്കുകറുത്ത വാര്‍ഡനും
വാനോളം ഉയര്‍ന്ന്
ചക്രവാളം മറച്ച
കുമ്മായവെളുപ്പിന്‍റെ
നിസ്സംഗതയും
നിത്യവും ഒരേ കാഴ്ച


താനറിയാതെ
മായം കലര്‍ന്നെത്തിയ
പീടികക്കാരന്‍ മുഹമ്മദും,
വിലക്കുതന്ന വ്യാജനെ
തിരിച്ചറിയാതെത്തിയ
മീന്‍കാരന്‍ ഔസേപ്പും,
മനസ്സറിയാതെ മരണം
വിധിച്ച മാധവനും
അവരുടെ അമേദ്ധ്യത്തിനും
ഒരേ നിറം ഒരേ ഗന്ധം

വരകള്‍ക്ക് പുറത്ത്
നീതിപുലരാന്‍ വരകള്‍-
ക്കകത്തിടം നേടിയവര്‍

എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരേ ചോദ്യം.
ഈ ആകാശമെന്തിനാ
എപ്പോഴുമിങ്ങനെ
തുറിച്ചുനോക്കുന്നേ?

10 June 2011

ഭിക്ഷ

വിധിയേത് കൊണ്ടമ്മേ
എന്‍ വിരല്‍ത്തുമ്പിലീ
ഭിക്ഷാപാത്രം ചേര്‍ത്തുവച്ചു

കാലുറക്കും നാള്‍കളില്‍
കൈകളില്‍ തന്നപ്പോള്‍
കളിപ്പാട്ടമാണന്നേ ധരിച്ചതുള്ളു

കനിവിന്‍റെ പുച്ഛം
കലര്‍ന്നെത്തും തുട്ടുകള്‍
പറയാതെയെന്നോട്
പറഞ്ഞുതന്നു

ചിരിനല്‍കിയെന്നെ
മണിമുകിലേറ്റുന്ന
കളിപ്പാട്ടമല്ലെന്ന്
ഞാനറിഞ്ഞു

വിശപ്പിന്‍റെ സൂര്യന്‍
ഉച്ചിയിലെത്തുമ്പോള്‍
വിരല്‍ത്തുമ്പിലൊട്ടി
ച്ചേര്‍ന്നൊരാപ്പാത്രം
തണലായി എന്നും
കൂടെ നിന്നു

കുറവിന്‍റെ ബാഹുല്യം
കൊണ്ടൊരു ശൂന്യത
എന്നുമാ പാത്രത്തില്‍
നിറഞ്ഞു നിന്നു

അവജ്ഞയോടെങ്കിലും
ഒരരിമണി നീട്ടിടുമ്പോള്‍
കരളിലെന്‍റെ ഒരുനുള്ളു
കലര്‍ത്തീടുവാന്‍
അറിയാതെയുള്ളം
കൊതിച്ചുപോയി.

09 June 2011

നീയെടുക്കുക..

നീയെടുക്കുക....
അണുവിന്‍റെ അളവോളം
എത്താത്ത ഉണ്മതന്‍
തിരിനാളം നീയെടുക്കുക..

ഇടിമുഴക്കങ്ങള്‍ക്കൊടുവില്‍
നിശ്ശബ്ദമായെത്തുന്ന
ക്ഷിപ്രസ്ഫുരണങ്ങളില്‍
കൊരുത്തുഞാന്‍
നിന്നിലേക്കെത്തട്ടെ!
നീയെടുക്കുക..

ശിലപോല്‍ മരവിച്ച
വിണ്ണിന്‍റെയാഴത്തില്‍
നീന്തിത്തുടിക്കണം

ചക്രവാളങ്ങളില്‍
ഘനശൈലശയ്യയില്‍
അഗ്നിയെപ്പുണര്‍ന്നല്‍പം
ശയിക്കണം

കൊടുംങ്കാറ്റിന്‍റെ
കരളിലേക്കാഴ്ന്ന്
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്കുമപ്പുറം
സര്‍ഗ്ഗവിസ്മയം നുകര്‍ന്ന്
നിന്‍റെ ശവകുടീരവും
രക്തം തുടിക്കുന്ന
ഹൃദയങ്ങള്‍ പൂത്ത
ഉദ്യാനവും കാണണം

പിന്നെ...
പേറ്റുനോവിന്‍റെ
തീക്കനലാറും മുമ്പേ
നീയെടുത്തൊരായിരം
പൈതലിന്‍
പരിഭവം കേള്‍ക്കണം

ഒടുവില്‍....
ഒരു പോക്കന്‍ മഴയിലെ
ഒരൊറ്റത്തുള്ളിയായ്
നിപതിച്ച്
ഒരു കുഞ്ഞിന്‍റെ കവിളില്‍
തെറിച്ച്
ആ ചിരിയില്‍ ലയിച്ച്
പ്രപഞ്ചമാകെ പടരണം.
നീയെടുക്കുക...

അണുവിന്‍റെ അളവോളം
എത്താത്ത ഉണ്മതന്‍
തിരിനാളം നീയെടുക്കുക..

05 June 2011

നിശ്ചലം

ജീവിതത്തിന്‍റെ വരണ്ട
പാടശേഖരങ്ങളില്‍
നിര്‍ജലീകരണം സംഭവിച്ച
പശമണ്ണ് പഞ്ചഭുജങ്ങളായി
ഭിന്നിച്ച് നിന്നു.

ഒരുമയില്‍ സഫലമാകുന്ന
ഒരായിരം സ്വപ്നങ്ങളുടെ
കൊയ്ത്തുപാട്ട്
മണ്ണിന്‍റെ മാറില്‍ തേട്ടിവന്നു

പൈതൃകമെല്ലാം ചരക്കാക്കി
ശവംതീനിപ്പക്ഷികള്‍
കാവലിരുന്നു.
വിലക്കുവാങ്ങിയ അഴുക്കുവെള്ളം
തലക്കുമുകളില്‍നിന്ന് അന്നനാളം വഴി
അടിവയറ്റിലെത്തിയപ്പോള്‍
കുട്ടിയുടെമുഖത്ത് പരസ്യത്തിളക്കം

ചിന്തകളും ശരീരവും
സ്വീകരണമുറിയുടെ
കോണുകളില്‍ നിക്ഷേപിച്ച്
അനുസരണയുള്ള പ്രജയാകാന്‍
മനുഷ്യക്കോലങ്ങള്‍ മത്സരിച്ചു.

സത്യത്തിന്‍റെ വഴികള്‍

രക്തത്തിന്‍റെ ശോണിമയെല്ലാം
സായാഹ്നസൂര്യന്‍ അപഹരിച്ചു.

പോരാളികളെല്ലാം മൂന്നുകാലുള്ള*
ഇരിപ്പടങ്ങള്‍ തേടി.

സങ്കീര്‍ണ്ണതകളില്‍ അസ്വസ്ഥരാകുന്ന
യുവത്വം ചീവീടുകളുടെ ശബ്ദത്തില്‍
പരസ്പരം വിളിച്ചുണര്‍ത്തി.

ദൃശ്യങ്ങള്‍ കവര്‍ന്ന തലച്ചോറിന്‍റെ
ശൂന്യതയില്‍ ചിലന്തികള്‍ വലതീര്‍ത്തു

കട്ടിപ്പുസ്തകത്തിന്‍റെ ആലങ്കാരികതയില്‍
സാംസ്കാരിക പൊയ്മുഖം പല്ലിളിച്ചു.

കാമാഗ്നിയുടെ കറുത്ത നാളങ്ങള്‍
കരിയുടെമേല്‍ നൃത്തംവച്ചു.
പുഴയുടെ അഗാധങ്ങളില്‍
ചിതലുകള്‍ കൂടൊരുക്കി.

ശാന്തിതേടുന്ന കഴുതകള്‍
അനുഗ്രഹം നിറച്ച പൊതികള്‍ക്ക്
ഉറക്കമൊഴിഞ്ഞ് കാത്തുനിന്നു.

അനുനയത്തിന്‍റെ ഭാഷണങ്ങളില്‍
വിപ്ലവകാരികള്‍ ശീതീകരിച്ച
ചെറ്റക്കുടിലുകളില്‍ അഭയംതേടി

നിറങ്ങളുടെ പക്ഷപാതങ്ങളില്‍
മഴവില്ലുകള്‍ക്ക് നിറംപോരാ
​എന്നുചൊല്ലി ഞാനും വെറുതെയിരുന്നു

(എത് പ്രതലത്തിലും അനുയോജ്യം)

യാത്ര

നീണ്ട യാത്രക്ക് ഒരുങ്ങുകയാണ്
ബ്രഡ് പീസുകള്‍ അടുക്കിയപോലെ
അവയെ ചേര്‍ത്തുവച്ചു

യാത്രയിലുടനീളം അവ
ഒരുമിച്ചു ദാഹിച്ചു
ഒരുമിച്ചു വിശന്നു

പാതയുടെ വളവുകള്‍ക്കും
ചരിവുകള്‍ക്കുമനുസൃതം
ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും
തെറ്റാതെ നിന്നു

തീഷ്ണമായ വെയിലില്‍
ഒരിറ്റുനീരിനായ് യാചിച്ചില്ല

കയ്കാലുകള്‍ നിവര്‍ത്താന്‍
ഇടവും ചോദിച്ചില്ല


നേരംപോക്കിനുള്ള
പ്രചണ്ഡ പ്രഹരത്തില്‍
കണ്ണീര്‍ വാര്‍ത്തില്ല

വഴിയോരത്തെ പച്ചപ്പില്‍
മനം കുളിര്‍ത്തില്ല

നിസ്സഹായതയില്‍
നിസ്സംഗതയില്‍ പരസ്പരം
അനുസരണയുള്ളവരായി

നാളെ നമ്മുടെ വിശപ്പകറ്റാന്‍
സംവേദനങ്ങള്‍ക്ക് വിടനല്‍കി
ഒരുങ്ങുകയായിരന്നു.

02 June 2011

അവള്‍

സദാചാരത്തിന്‍റെ കാവല്‍ നായ്ക്കള്‍
പൂമരത്തിനു ചുറ്റും കുരച്ചുനിന്നു

വിലപറയുന്ന പോത്തിനെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട്
കാല്‍ വിരലിനാല്‍ ചിത്രം വരച്ച ദിനങ്ങള്‍

വിരുന്നുകാര്‍ ചായകഴിഞ്ഞ് മടങ്ങുമ്പോള്‍
അമ്മയുടെ നെഞ്ചില്‍ കനല്‍മഴ

ഇറച്ചിയുടെ നിറവും ചുമട്ടുകൂലിയും
തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യം കൊണ്ട്
ഇരുട്ടുമുറിയിലവള്‍ തപസ്സിരുന്നു

ഒടുവില്‍...തേരിലെത്തുന്ന രാജകുമാരനെത്തേടി
സ്പനത്തിലേക്ക് തേരേറിപ്പോയവള്‍

പുരനിറയലിന്‍റെ വീര്‍പ്പുമുട്ടലുകളില്‍ നിന്ന്
പുരയിറങ്ങിപ്പോയവള്‍
പര്‍വ്വതങ്ങളിലും ആകശച്ചരിവിലും
ജീവിച്ച് എനിക്കൊപ്പം നടന്നവള്‍

എന്‍റെ കണ്ണുകളില്‍ സൂര്യനുദിക്കന്നു...
എന്‍റെ ചുറ്റിലും വിഷസര്‍പ്പങ്ങള്‍...
എന്‍റെ കാതുകളില്‍ കടലിരമ്പല്‍...

അമ്മയോടുള്ള വിലാപങ്ങളില്‍
അയഥാര്‍ഥങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റങ്ങള്‍

ബ്രഹ്മാണ്ഡം മുഴുങ്ങുമാറുച്ചത്തില്‍
അവള്‍ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു

കാല്‍ച്ചിലമ്പിന്‍റെ ആരവംപോല്‍
അവള്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു

ഭ്രാന്തമെന്ന് പിറുപിറുക്കുന്നവര്‍ക്കിടയില്‍
വിഭ്രാന്തിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തില്‍
മഴയറിയാതെ..വെയിലറിയാതെ..
തുടക്കവും ഒടുക്കവുമറിയാതെ..

10 May 2011

നശിച്ചൊരോര്‍മ്മകള്‍..

പുറകിലെ കാലം പിടിച്ചുവലിച്ചെന്‍റെ
ഹൃദയത്തിന്‍ ഭിത്തി മുറിച്ചിടുന്നു
സിരകളില്‍ ശീത രക്തം നിറച്ചു ഞാന്‍
കാലത്തിനൊപ്പം കഴിഞ്ഞിടട്ടെ!

വെന്തുചുമന്ന കാരിരുമ്പിന്‍മുന
ചങ്കിലമര്‍ന്ന് പിടഞ്ഞിടുമ്പോള്‍
നേരിന്‍റെ മുദ്രകള്‍ നീട്ടിവിളിച്ചുകൊ
ണ്ടമ്മയെപ്പോലും തഴഞ്ഞൊരൂറ്റം..

ശിലകെട്ടിയാഴത്തിലാക്കിയൊരോര്‍മ്മകള്‍
ജീര്‍ണ്ണിച്ച് ജീവന്‍ വച്ചിടുന്നോ?
പുതിയലോകത്തിന്‍റെ പടിപ്പുരവാതിലില്‍
വാലാട്ടി ജീവിതം തീര്‍ത്തിടട്ടെ!


എവിടെയോ പതുങ്ങിയിരിപ്പുണ്ട്

ചുവപ്പ് നാടക്കുള്ളില്‍
കൊരുത്ത് കിടക്കുകയാണ്
ചുറ്റിലും ഇറുകിപ്പിടിച്ച പ്രാണികള്‍
പെട്ടന്നാണ് കലാമണ്ഡലം
ഹൈദരലിയുടെ കഥകളിപ്പദങ്ങള്‍...
നീളാതെ ഞെക്കി ചെവിയിലമര്‍ത്തി
മുഖവുരയില്ലാതെ മോഴി കേട്ടു

" മകള്‍ വയസ്സറിയിച്ചു "
ആനന്ദവും ആശങ്കയും
മുഖത്ത് പടരാന്‍ മത്സരിച്ചു

വീട്ടിലേക്ക് ചെറുതല്ലാത്ത ദൂരം
ടിക്കറ്റെടുത്ത് സീറ്റില്‍ തലചാച്ചു
എണ്ണയില്ലാത്ത മുടിയിഴകള്‍
കാറ്റില്‍ പിറകോട്ട്
വഴിയോരക്കാഴ്ച്ചകള്‍ അവ്യക്തം
ദൂരെനിന്നേതോ ചൂളംവിളി
ആര്‍ത്തലച്ച് അടുത്തടുത്ത്
അകന്നകന്നകന്ന്
കംപാര്‍ട്ട്മെന്‍റുകള്‍...
ഇടനാഴികള്‍....സ്റ്റേഷനുകള്‍....
വിജനമായ തെരുവുകള്‍...
ഒറ്റയടിപ്പാതകള്‍...
കുന്നുകള്‍.. കുന്നിന്‍ ചരിവുകള്‍...
കലാലയങ്ങള്‍.....കതിര്‍മണ്ഡപങ്ങള്‍....
എവിടെയോ, എവിടെയോ
ധമനികളില്‍ തിരയിളക്കം
എവിടെയോ, എവിടെയോ
പതുങ്ങിയിരിപ്പുണ്ട്.

കാഴ്ചകള്‍ എന്നത്തേക്കാളും വിരസമായ ഒരു ദിവസമായിരുന്നു അത്. പുറത്തേക്കിറങ്ങി നേരെ നടന്നത് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്ക്. ടിക്കറ്റെടുത്തോ എന്നോർമയില...